dinsdag 9 februari 2010

Het laatste (Burmese) reisverslag...

Milangba!

Hierbij nog ter afsluiting een laatste stukje uit 'Brams Burmese avonturen'
Mijn voorlaatste verslag had ik maar gemaild (wat wel kon) omdat mijn blog geblocked was,
de overheid knijpt in wat internet-kabels wellicht.

Voor wie m gemist had plemp ik m hier ook maar ff:

Minglaba dutchies!

mn Blog is blocked maar mn hotmail werkt...
Dus hierbij weer een teken van leven van mij aan jullie,
met een enigzins onsamenhangend verhaal vanuit Hsipaw een klein laidback plekje noord-oost tov Mandalay...

De eerste twee weekjes hier in Burma zijn supergoed bevallen, je voelt je er veilig, de mensen zijn (idd) supervriendelijk...
Op de meeste plekken vind je behoorlijk goede budget-guesthouses en is het burmese eten smaakvol(curryachtig) en aardig geolied...

Verder leuke reizigers ontmoet(10 dagen opgetrokken met Stephano; een amusante italiaanse wat oudere adhd zwitser en fotograaf), al aardig wat verschillende plekken bezocht en aardig wat kilometers gemaakt; te voet, met de bus, op de fiets, met een bootje, op een pickuptruck, een Burmese tuktuk, de motorbike en met de trein... Van de strakke (kitcherige) tempels/stuppa's sites en de koloniale oude gebouwen van de britten in Yangon naar het -via een 13 uur durende treinrit - transitplaatje Tirza, waarna nog eens 8 uur met een klein busje over de hobbelige wegen naar het op 1300 meter hoog gelegen plaatsje Kalaw, omringt door groen begroeide heuvels, theeplantages, akkerlanden en kleine dorpjes... Hier enkele dagen blijven hangen en vanuit Kalaw een dagje op en neer gemotorbiked naar Pindaya, onder weg deed het uitgestrekte landschap denken aan de spaanse akkerlanden; een uitzicht op de gecultiveerde mozaieken met vooral verschillende bruintinten(de zomer en dus het droge seizoen in Burma is al een tijdje aan de gang)...Over deze stoffige kronkelige wegen bezochten we(ik en Stefano) de heilige grot; een grot vol met (alweer) kitcherige boedhabeelden verschillend in afmetingen... er schijnen er nu zo'n 9000 te zijn en via donaties komen er maandelijks nog steeds nieuwe bij...

Na Kalaw vervolgde de route naar Inle lake, 1 van de belangrijke trekpleisters voor het toerisme... Inle lake is een enorm meer (ongeveer 20 km lang en 6 tot 10 breed) met vele zijkanalen... hier kun je een lang maar smal motorbootje met gids huren die je over het meer naar verschillende 'dorpjes' brengt (en toeristische werkplaatsen inc. souvenirshops), een kleurrijke markt aandoet, stopt bij een aantal ruines met afbrokkelende oude stupa's en tempels, begroeid met planten en een beetje deed denken aan de tempeltjes van Cambodia... De dorpjes op het water waren mijn favoriet, alles is gebouwd op palen, de huisjes bestaan uit voornamelijk hout (veelal bamboo) soms geverfd in vrolijke tinten, en je vaart er tussendoor over de spiegelige waterstraatjes... velen burmezen groeten of zwaaien naar je en een glimlach wordt vrijwel altijd beantwoord met een glimlach terug...

Na Inle lake een dagje Mundalay, een flinke stad maar daarbuiten culturele plekken met weer veel stuppa's en tempels...
Daarna afscheid genomen van Stephano die minder tijd in Burma heeft dan mij) en ben ik nu voor de derde dag in Hsipaw, wel heb ik een tweedaagse motorbiketour gedaan naar het plaatsje Namsan 90 km verderop(werdt aanbevolen om de omgeving te zien). Over de wegen werdt niet veel gezegd maar het is een Burmese 'Paris Dakar'
De weg met de motorbike ging soms over onmogelijke zandwegen met diepe 'truckgleuven'(een nieuw nederlands woord?)
dan weer vol gruis en kuilen, stoffig meul zand kronkelend dalend en steigend door het bergachtige landschap...
Onderweg weer vele glimlachen(vast ook van; "daar heb je weer zo'n zeldzame maffe toerist op een motorbike") en groeten (;Minglabaaa, Tataaa, Baaaii, Hellooo) over en weer...

Hier en daar gestopt bij dorpjes onderweg waar je uitgenodigd werdt voor thee een moeizaam gesprekje aanknoopte en waar op enkele plekken de plaatselijke kids nieuwsgierig om je heen verzamelde en je met grote ogen aankeken...
In Namsan overnacht en de lastige weg terug gebiked terug naar Hsipaw waar ik het vandaag eens effe rustig aandoe..
voordat ik morgenvroeg( 5 uur sochtends) weer een lange busrit neem terug naar Mandalay om daar met de 'slowboat' over de rivier af te dalen naar het mystieke Bagan; een stad vol reuzachtige stupas, tempels, ruines (en ook vast wat meer toeristen)... Nu aardig wat spierpijn van het biken plus wat schrammetjes (door een sliding met de bike)... maar naar deze Burmese Dakar voel je je weer een echte vent... gehehe ;)

Verder valt het me op -met de gebieden die ik nu heb aangedaan- dat je (gelukkig) direct weinig merkt van de aanwezigheid van het regime.
Het verschilt ook sterk per gebied; verschillende plekken zijn ontoerijkbaar voor reizigers/toeristen; is bv het verboden over land te reizen of zijn er alleen enkele vluchten beschikbaar, ben je afhankelijk van govern. gerunde hotels en/of vervoer Verder zijn verschillende grenstreken al helemaal een 'no-go'...

Tot zover mn update vanuit Burma... foto's uploaden is niet te doen helaas...
Nog 2 weekjes rondreizen door Burma en dan nog eenmaal terug naar Bangkok voor nog een dag en een nacht
voordat ik via een omweg (Kuala Lumpur) terugvlieg naar Nederland en met jullie wil updaten!!...

lieve groeten uit Burma

Tataaa!! Tjedi!

en het vervolg...

Na de pittige motorrit Hsipaw-Namsan-Hsipaw een dagje rustig aan gedaan in Shipaw, buiten dat ik wel weer een fietstje gehuurd had om wat 'village life' te zien... De ochtend erop sprongen ik, een fin en een fransman de bus in om via Mandalay(7 uur) direct vandaar de volgende bus(9 uur) te pakken naar het beroemde 'Bagan'('Shan state'), van 500 tot 900 AD de 'heilige hoofdstad' van Burma. Midden in de nacht aangekomen na om daar na 4 volle guesthouses eindelijk één gevonden die wel wat kamertjes vrij had... Het gevormde Europese trio verkende daarop met de gehuurde fietsjes Bagans honderden oude tempelcomplexen die op een kilometers uitgestrekte zanderige vlakte tussen struiken en bomen tot aan de horizon verspreid staan... Onderweg af en toe ff schuilen tegen de hete zon en je dorst lessen. De tempels van Bagan zijn indrukwekkend. Bij zonsopgang klauter ik op één van de tempels, het uitzicht hier vandaan is geweldig en mystiek; tot in de verte zie je de vele tempelsilhouetten, licht beneveld door de ochtendmist tegen een oranje gloed van de opkomende zon. Enkele luchtballonnen (gevuld met rijke toeristen) zweven daarop nog eens tussen de tempels. Al vervalt het mystieke gevoel wat, het levert ook weer *klik-klik* erg mooie beelden op.

Na Bagan kwam zocht de frenchzzman Mathew de westkust op en ik samen met de doorreisde eigenzinnige Fin Yakkoo vervolgde wij samen (weer via 2 lange busritten) de route naar het Zuidoosten om via Yangon naar Malamyine en Hpa-an aan te doen. Malawayine (Mon state) is een dichtbevolkt vissers/handelstadje aan de Andamanzee, al ervaar je dit niet omdat een 15 km groot eiland 'het zeezicht' onthoud, daarvoor in de plaats een uitzicht op een erg brede rivier, ook mooi ;) . Na wat rondgewandeld in het stadje waar je door de lokale bevolking zelf ook als 'een attractie' wordt gezien, op een leuke manier... De dag erop wat van de omgeving buiten Malawayine verkent. De omgeving hier is heuvelachtig, veel groener; veel palmbomen, bomen en gewassen. Hier en daar rijzen donkere limestone rotsen als kastelen aan de horizon omhoog. 30 km van Malawayine stuitte we op een krankzinnig grote 'liggende Boedha'. 140 meter lang en van elleboog tot hoofd ongeveer 30 meter. Hij is nog niet af, maar in vergevorderde staat. Ik en de fin liepen door de boedha zelf en werden door de lokale werkers enthousiast verwelkomt... over 5 jaar verwachten ze 'klaar' te zijn..

Met een oude 'dubbeldekker veerboot' zakte we in 5 uurtjes over de rivier af naar Hpa-an...
Het landschap vanaf de boot blijft groen, de heuvels nemen af en de limestone rotsformaties worden imposanter. Soms zwaaien dorpelingen met hun huisjes aan de rand ons toe.
Hpa-an(Kayin-state) is een erg relaxed plekje, gelegen deels aan de rivier en omgeven door groene akkers en de limestone formaties. En zelfs op deze stijle formaties zijn pagoda's neergeplant, yep Burma is het grootste pagoda/stupa land waar ik ooit geweest ben.
Hier ook enkele uitstapjes gedaan; één dag via lokaal vervoer en één dag op de befaamde (te kleine) chinese fietsjes... Hier ook enkele grotten bezocht,en deze zijn 'natuurlijk' omgeven door boedhabeelden en pagoda's en dienen nog steeds als bedevaartsoorden of om je aldaar in de wijsheden van boedha te wijden. Met de fiets wordt je hier ook weer vaak enthousiast begroet en een glimlach wordt altijd beantwoord, en je beseft weer eens hoe warm, vriendelijk en zachtmoedig het Burmese volk is. Ook de lokale curries hier aan de straat smaken weer geweldig en je eet je buik voor 1,25 euro weer vol.

Na 2,5 dag Hpa-an was het afscheid nemen van Yakkoo de Fin waarmee ik een leuke tijd mee gehad had. Yakkoo moet 1 dag eerder terug zijn in Yangon moest om zijn vlucht te halen.
Mij restte na Hpa-an nog 1 dag Bago, ook eens 'de hoofdstad' van Burma (omstreeks de 16de eeuw), een stad waar ik graag wat langer was gebleven... Het is een handelsstadje met verschillende tempelsites en een kleurrijk centrum. Met een motortaxi, met een erg aardige gast liet ik mij in sneltreinvaart door het stadje leiden... met stops bij tempels, flinke boedhabeelden en pagoda's; na 4 weekjes Burma vormt er een tempeloverdosis die mij bijna even onwel maakt ;)...

Weemoedig sluit ik mijn trip af met een middagje Yangon... ik trek me even terug in het park drink een biertje en laat even 'al mijn ervaringen' door mij heen stromen... Yep mijn reis is op zijn eind en ik kijk vol vreugde terug naar al het moois wat ik weer heb mogen meemaken... Wel voel ik mij na deze 4 dikke maanden ook voldaan en kijk ik weer uit naar alles wat ik hier in Nederland heb; familie, vrienden, bruine boterhammen, een eigen gasstel(lekker zelf koken), een frisse neus en water uit de kraan... enz.

Nu dus alweer 3 dagen terug in Nederland en heb nog even een kleine vakantie nodig na al dat gereis ;) en daarnaast nog zo'n kleine 4000 foto's uitzoeken... en tjeej wat is het frips :Z

lieve groet en tot snel allemaal!

maar alvast nu een flinke reeks foto's uit Burma(hoop dat de link het doet):
http://s593.photobucket.com/albums/tt20/Bramsan/?action=view&current=0eb0fb41.pbw

Bram


maandag 4 januari 2010

Stuck in Bangkok

Hello everyone! and a Very Very Heppie Healthy and Funny 2010!!

Hierbij weer een update van moi, ditmaal vanuit Bangkok in een aircon-cyber-room,
waar ik me even kan terugtrekken van busy Bangkok...

Om te beginnen nog even terug naar Sri Lanka. In Hikkaduwa , het surfoord hebben ik en Bjorn idd nog een kleine poging gedaan om wat te surfen, de golven vielen echter wat tegen en na eerst met een bodyboard wat golven gepakt te hebben waren we (met deze golven) eigenlijk al 'bevredigd'...Wel heb ik nog even een plank mogen lenen en kon enigzins op mn hurken nog met een golf mee. Maar het wachten op een goeie golf is een geduldsport, waarschijnlijk is het niet altijd zo, maar die 2 dagen dat wij er waren dus wel... ach ja, dan maar geen coole surfdudes... dat ging trouwens toch niet echt lukken in onze 'Speedo zwembroekjes'

Met de bustrip terug naar Negombo hadden we ons 'rondje Sri Lanka' afgesloten en is Bjorn de ochtend erop terug naar Nederland gegaan, om de kou te trotseren en weer muziekjes te maken...Ook ik verliet de 29ste Sri Lanka om in het drukke warme Bangkok te landen en na de nieuwjaarsnacht hier of naar Laos of naar Burma af te reizen voor mn laatste deel van mn reis...
Al snel zei mijn gevoel voor Burma te gaan...(oftewel Myamar al vind ik Burma leuker klinken en kun je er mijn naam uithalen)

Zoals de titel al verklapt hang ik nog steeds uit in Bangkok en dat heeft eigenlijk niets met thaise meiden te maken...

Ik hang nu precies een week rond in Bangkok, voor Burmamoet je namelijk een visum regelen, die alleen verstrekt wordt bij de Burmese ambassade... Helaas vanwege de 'nieuwjaarsvakantie' is de ambassade t/m 4 januari gesloten, morgenvroeg kan ik er eindelijk heen, wordt ik nog eens flink onder de loep genomen(of ik stiekum geen journalist ben, of fotograaf(eeehh...) het dictoriale regime wil namelijk geen pottekijkers en daarna duurt t -als alles gescreend is-nog eens 48 uur voordat mn visum klaar is...

Dus morgen de grote dag om t te regelen... Ik ga er gewoon vanuit dat mijn visum netjes donderdag gereed is zodat ik vrijdagochtend (eindelijk) kan vertrekken naar Yangon de hoofdstad van Burma en me zal verwonderen en verdiepen in de cultuur aldaar... 3 Februari land ik weer in Bangkok en dan maak ik mij op om terug naar Holland af te reizen...

Maar dus nu dus al een week Bangkok, and 'its packed with tourists'...
Ik lummel wat in de rondte, vooral op Koa San Road (het 'backpackersoord'), ontmoet nog steeds andere travellers en maak t vaak laat, ook omdat Koa San Road elke dag gefeest en gedronken wordt. Tot 2 uur knallen de boxen van de tent naast mn guesthouse nog poppy tunes, wat slapen voor die tijd eigenlijk onmogelijk maakt...(ok zwak excuus ;) )

Nieuwjaarsnacht was een onverwacht succes, met een groep van 8 mensen die elkaar bijna allemaal net hadden ontmoet maar afgesproken hadden via een internetforumsite 'Travelbuddie' leuk met het internationale gezelschap gefeest, meegedaan aan het drankmisbruik voor 12ven, het nieuwejaarsmoment begonnen op het plein voor de grand pallace, daar nog gesprongen en salto's gemaakt op een luchtkussen en bij een tent met verschillende leuke thaise lifebandjes met sterke covers van onder meer Led Zeppelin tot de late uurtjes gedanst... melige gekkigheid... btw verder geen romances hier, wel 2 prostis en ladyboys van me afgeslagen, dat dan weer wel... tja na een weekje Bangkok krijg je wel een beetje genoeg van de stad, het is teveel van hetzelfde, al gaat dat met het eten niet op trouwens, dat blijft smullen.

Normaal had ik de hektiek enkele dagen eerder kunnen ontvluchten en 'de tijd gedood' op een thais eiland, door een wondje op mn voet(souvenir uit Unawatuna), wat door dagen te veel zeewater (waardoor de korst steeds weer week werd en steeds opnieuw korst moest vormen) is dat wondje hier in Bangkok alsnog gaan ontsteken en wat naar gaan groeien.
Met het afdeppen van het pus, de nodige jodium en steriele behandelingen is het wondje nu eindelijk (langzaam) herstellende... het klinkt allemaal dramatischer als dat het is maar genoeg om min of meer naast de gesloten ambassade 'stuck in Bangkok' te zijn, maar nu dus nog 4 nachtjes... en dan eindelijk weer eens echt travellen....

Voor de nodige verandering binnen Bangkok natuurlijk wel een tempelcomplex bezocht; Watt Po, het oudste complex wat pal achter het welbekende 'The Grand Palace' 'verstopt' is, met ondermeer een enorme liggende gouden Boedha en vele (kitcherig) bekleden stuppa's/pagoda's en sculpturen. Dan weer een dag in een park gerelaxed, met stoeiende varanen, of mijzelf laten verwennen met een thaise oliemassage, naar een enorm (eng, maar wel lekker koel) groot shoppingcentrum geweest om daar op de 7de verdieping naar de indoorbioskoop te gaan om Avatar in 3D te zien... en wat een heerlijke visueel verbluffende film! next generation style...

Hoe het afloopt met het visum en of ik werkelijk vrijdag ga vertrekken laat ik in dit blog(opvolgend op dit lang uitgesmeerde verhaal) nog even weten... In Burma zal internet erg schaars zijn dus weet niet of ik vandaar nog verslag kan doen... je zal het wel merken...

Veel sneeuw, schaats en ijspret en tot hoors maar weer!!
Enkele foto's probeer ik later nog up te loaden,

Sawadee Kap!!

BangkokBram

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Hierbij nog ff een 'kleine' update... en wellicht voorlopig geen nieuws meer van mij

Uiteindelijk de 5de gingen de deuren van de Ambassade van het slot en drongen de mensen naarbinnen... het was er behoorlijk hektisch, maar na enkele rijen gepasseerd te hebben; 1 rij om je formulieren af te geven, die na een snelle check en met nietjes aan elkaar bevestigd werdt en een nummertje kreeg. Daarop een uurtje wachten tot jou nummer verscheen, je leverde de formulieren wederom in en krijgt een bonnetje mee met om op het aangegeven tijdstip, mocht er niets mis zijn, je visum kon oppikken...

En dus twee dagen later, na een beetje uitgeblust nog eens dagen Bangkok doorgebracht te hebben, met wel nog een heerlijk middagje rondgelopen in het Bangkoks Art Centre, waar jonge kunstenaars/designers in een imposant architektonisch gebouw hun werken vertoonden...
weer 'vol verwachting' op naar de ambassade... weer een drukte, weer in de rij maar verder geen intervieuws of kritische vragen... waarschijnlijk door de drukte zijn ze wat minder kritisch...

Dus een HOERAAA! ik heb het benodigde visum in mijn bezit en vertrek gelijk morgenvroeg om 7 uur op naar Yangon!! Op het vliegveld moet ik dollars cashen, want in Burma doen ze niet aan vooralsnog niet aan pinautomaten.... In Burma heb ik precies 25 dagen om het land te verkennen, de cultuur op te snuiven en de lokale mensen te ontmoeten...

Helaas gaat de (voornamelijk boedhistische) bevolking nog steeds gebukt onder een streng militaire dictatuur en heerst er in dit land veel armoede. Ik zal me dus met een zekere voorzichtigheid voortbewegen, gesprekken aanknopen wanneer zij dat zelf aangeven.
Openbaar gesprekken aanknopen(met schijnbaar vele loerende soldaten of andere overheidsbekleders...)wekt argwaan en kan de burmezen in problemen brengen.

*Ik lees trouwens zojuist dat er verkiezingen zijn aangekondigd, die dit jaar nog zullen worden uitgevoerd... (sceptisch) lichtpuntje?*

Verder moet ik opletten wat en waar ik fotografeer. Foto's maken b.v. van soldaten of overheidsgebouwen is strikt verboden...Ik zal dus bijzonder oplettend zijn om hier niet de mist in te gaan.
Daarnaast wil ik zoveel mogelijk de dollars uitgeven aan de lokale guesthouses, restaurants etc. en niet aan de overheids gesponserde verblijven en eetgelegenheden... Met mijn nieuwe lonely planet opzak moet dat aardig gaan lukken het staat vol met suggesties...
Buiten deze mindere kanten van het geisoleerde land Burma, moet het land nog erg ongerept zijn, de traditionele cultuur nog sterk behouden, is de natuur vollop aanwezig, de tempels indrukwekkend maar vooral zijn het de hartelijke Burmezen(wat ik zo opvang) die dit land heel bijzonder maken... vol verwondering klopt mijn hart....

Wie weet kan ik nog een update doen in 1 van de toeristische plekken daar,
anders tot over 4 weken voor mn laatste verslag want ik begin jullie nu ook wel een beetje te missen hoor!!

Er staan weer nieuwe foto's online(wel geschaard achter de Sri Lanka serie):
http://s593.photobucket.com/albums/tt20/Bramsan/Sri%20Lanka/?albumview=slideshow


baai for now! wish me luck ;) sneeuwpop ze!!

nog 8 uur te gaan...



Bram