Van 'Tihar' naar Langtang

Hallo lieve mensen van t andere land

Hierbij nog een klein stukje vers blognews,
Het festival Tihar is ten einde en het waren drukke dagen, en vooral betreft de lokale Nepalezen.
Ik wilde na mn buikgriepje/djaree-aanval weer wat aansterken dus deed ik het wat rustig aan.
De eerste twee dagen heb ik het festival meegemaakt in Bhaktapur. Overdag zijn de Nepalezen druk in de weer met versieringen, verlichtingen voor de avond en verder rituelen voor het huis; zoals trek een baan mert rode modder vanaf een heilige steen/tempel of naar je voordeur(om geld en voorspoed aan te tekken). Daarnaast was er op veel meer plekken 'markt' en iedereen kocht voedsel e.d in voor het festival. En verder hoor je wat rotjes knallen zowel overdag en s avonds... opmerkelijkheidje is dat de honden er nauwlijks van onder de induk zijn.
Verder zijn de avonden met Tihar het mooist door de vele lichtversieringen en de kaarsjes bij tempels en heilige plekken en het geluid van muziek en gezang...

Het een 4 daags festival (vergelijkbaar met ons Nieuwjaarsfeest) waar elke dag andere goden(met name Lakti), dieren, geld en/of familieleden worden geeerd. De ene dag lopen de koeien met een Tikka (;rode stip op derde oog) en wordt er een krans omgehangen en een dag later zie je menig (straat)hond met tikka's. De laatste dag staat in het teken dat de broers in de familie geeerd worden maar voor de feestelijkheid krijgt iedereen een bloemenkrans en een 7 kleurige tikka die ze vakkundig met een sjabloon gemaakt van een rietstengel opgebracht krijgen.

Die dag was ik ook verzeild geraakt bij de familie van 'een guesthouse' net buiten Bhaktapur bij die tempel Changa Narai met een mooi uitzicht op Kathmandu en de omliggende terrassen waar ik het al eerder over gehad had... en ook ik kreeg een mooie 7ven kleurige tikka en werdt uitgenodigd om met de familie mee te eten; het werd wederom een maaltijd Dahl Bath (al was ik wat sceptisch de eigenaar verzekerde dat het geen kwaad kon voor mn nog wat zeurende darmen... en helaas later bleek dus dat het wel kwaad kon (al is het deze keer minder heftig) en heb weer te kampen met wat spuitpoep en buikkrampjes.. :( Tja die gastvrijheid van die lieve Nepalezen pakt soms niet helemaal goed uit :(

Gisteren vertrokken terug naar Kathmandu en moest de laatste dingen regelen voor de geplande trek met Naomi. We hadden via de mail een beetje contact gehouden en zij had een mooie trekking gevonden in het Langtang gebied (80 km boven Kathmandu), die minder platgelopen wordt door toeristen en die het minder moet hebben van lopen in de hoogte maar meer moet hebben van authentieke 'dorpjes' waar vooral tibetanen wonen... het heet de Tamang Heritage Trail en is in 5 dagen te doen. Daaraan gesloten is de bekende trek in het Langtang gebied waar je wel het echte berggebied en wat pieken van de himalaya gaat benaderen. Als alles goed gaat gaan we die direct opvolgend doen en dat betekend nog een volle week wandelen. Morgen met een volle rugzak die vooral gevuld is met spullen voor als het koud wordt en daarnaast mn camera en objectieven... en hij voelt nu eigenlijk veelste zwaar om mee rond te trekken in de bergen. Eens kijken of de guide die we wel willen voor de Tamang trail een paar kilotjes mee kan tillen...

Morgenvroeg 6 uur op en met een vroege bus een 8 uur durende rit naar 'Syabrubesi' het startpunt van mijn eerste trek in Nepal...

Hopelijk trekken de laatste krampjes vanacht weg en gaat de busrit morgen voorspoedig en zonder bruine broek... daarna zal er even een tijd radiostilte zijn tot ik weer terug ben in cyberland! ik schat over 12 daagjes en anders merk je het wel!

lieve groet,

Bram